Blog door eBanking van Visma Software, Bram van den Hoven

Twee recente headlines springen eruit: 1) Mollie heeft recent de felbegeerde licentie binnen en rolt nu volop financiële diensten uit en 2) GoDutch heeft vers kapitaal opgehaald met één duidelijk doel: een eigen EMI-licentie verkrijgen bij DNB. Waarom kiezen deze partijen specifiek voor deze licentie? En waarom sidderen de grootbanken, terwijl Mastercard in zijn vuistje lacht?

De Strategie: Waarom EMI en geen Bank?
Voor de eindgebruiker voelt een rekening bij een neobank hetzelfde als bij de Rabobank. Maar onder de motorkap is er een wereld van verschil tussen een ‘Bankvergunning’ en een ‘EGI/EMI-licentie’ (Elektronisch Geld Instelling).

Waarom is de EMI-licentie de 'sweet spot' voor Fintechs?

1. Snelheid & Innovatie:
   Een bankvergunning is log en kapitaalintensief. Een EMI-licentie stelt tech-partijen in staat om Ibans uit te geven, wallets te beheren en passen te drukken, zonder de zware balans-risico's en buffers van een traditionele bank.
   
   
2. Revenue Model:
   PSP's (Payment Service Providers) willen niet leven van rentemarges (zoals banken), maar van transactiefees, SaaS-abonnementen en FX-marges. De EMI-licentie faciliteert precies dat model.

Let op: Veiligstellen versus Garanderen (DGS)
Een veelgehoorde vraag: "Is mijn geld wel veilig zonder bankvergunning?" Hier zit een interessante technische nuance. Omdat een EMI geen bank is, valt je saldo niet onder het Nederlandse Depositogarantiestelsel (DGS tot €100k).

Klinkt risicovol?
Dat valt mee, het systeem werkt simpelweg anders. Een bank heeft het DGS nodig omdat ze met jouw spaargeld risico nemen (uitlenen aan anderen). Een EMI mag dit wettelijk niet. Zij vallen onder de ‘Safeguarding-rules’. Ze moeten 100% van de klantgelden 1-op-1 aanhouden op een afgeschermde derdengeldenrekening (vaak gestald bij een grootbank). Gaat de EMI failliet? Dan valt jouw geld buiten de boedel. Het is dus geen staatsgarantie, maar segregatie van vermogen.

De stille winnaar: Mastercard
Terwijl Mollie, GoDutch en Bunq vechten om de gunst van de gebruiker, is er één partij die altijd wint: Mastercard.

Elke keer dat een fintech een EMI-licentie krijgt, volgt er een uitgifte van betaalpassen (vrijwel altijd Debit Mastercard). De verschuiving van Maestro naar Debit Mastercard speelt deze partijen in de kaart. Meer fintechs betekent meer kaarten en meer transactievolume over de rails van Mastercard.

Code Oranje voor de Grootbanken?
 Voor ING, ABN AMRO en Rabobank is dit een sluipmoordenaar. Vroeger had de bank een monopolie op de betaalrekening. Nu zien we een ontbundeling van de bank.

• Een webshop-eigenaar bankiert via Mollie.
• Vriendengroepen regelen hun pot via GoDutch.

Het openen van een rekening bij een EMI is een kwestie van minuten, met vaak een superieure UX (gebruikerservaring). Als de traditionele banken niet oppassen, degraderen ze tot een 'utility' op de achtergrond, terwijl de klantrelatie (en de data!) verschuift naar de nieuwe tech-spelers.

De vraag aan mijn netwerk:
Wordt de "primary account" straks een concept uit het verleden, en shoppen we voor elk doel een losse rekening bij elkaar?

LinkedIn:
Lees ook mijn Post: De strijd om de EMI-licentie barst los: Waarom Mastercard de lachende derde is.

Met onder andere de volgende reacties op LinkedIn:

• Edwin Vlieg (Founder en CEO van Moneybird)
  “Wij zien dat 25% van de startende ondernemers kiest voor een rekening via Moneybird. Daarmee zijn we de grootste verstrekker van betaalrekeningen voor starters in Moneybird. Dus in mijn ogen blijft het zeker niet voor erbij, maar is er een ware verschuiving gaande. En daarmee is het een bedreiging voor de gevestigde orde. Want het begint bij een betaalrekening en een pas, maar voor aanvullende financiële diensten kijken ondernemers dan ook verder dan hun huisbank.
  
  Ik denk dat het gezond is dat er meer concurrentie komt op deze markt. Te lang hebben grote partijen de dienst uitgemaakt. En met de komst van meer nieuwe spelers gaat het steeds normaler worden dat je elders bankiert. We zien dat zelf ook terug in de adoptie van onze betaalrekeningen, de terughoudendheid die er eerst nog wat is helemaal verdwenen.
  
  Of Mastercard er veel beter van gaat worden is de vraag. Of de pas nu via een grote bank of via een neobank loopt, de ondernemer gaat niet plots meer kaartbetalingen doen”.
    
• Bram van den Hoven (CCO bij Visma Software)
  “Edwin Vlieg mooie cijfers! Die 25% onderstreept precies dat de verschuiving van traditionele bank naar embedded finance (in de software die je toch al gebruikt) geen niche meer is, maar de nieuwe realiteit.
  
  Wij zien bij Visma dezelfde trend. Doordat we in verschillende Visma oplossingen geïntegreerde betaalmogelijkheden bieden, merken we dat de 'koudwatervrees' bij ondernemers inderdaad verdwenen is. Het gemak van alles onder één dak wint het van de oude loyaliteit aan de huisbank.
  
  Wat betreft je punt over Mastercard: op de korte termijn is het inderdaad een verplaatsing van volume. Maar de strategische winst zit hem wat mij betreft in twee stappen:
  
  1. De wildgroei aan nieuwe kaart-verstrekkers (zoals jullie en Mollie) kiest overwegend voor Mastercard, waardoor ze marktaandeel winnen ten opzichte van Visa.
  
  2. De volgende stap is dat online (kaart)betalingen ook in B2B de nieuwe standaard worden, ten koste van traditionele overboekingen en iDeal. Als Mastercard tegen die tijd via al deze nieuwe partijen de dominante kaart in de wallet van de ondernemer en particulieren is, gaan ze daar alsnog enorm van profiteren.”  

Naar LinkedIn post.