De formele vraag luidt "Welke diensten zijn uitgesloten van de reikwijdte van hoofdstuk VI?". 
Hoofdstuk VI gaat over  het schakelen tussen dataverwerkingsdiensten. Aanbieders van cloud- en edgecomputingdiensten moeten voldoen aan minimale vereisten om interoperabiliteit te faciliteren en schakelen mogelijk te maken.
Zie Overview van de Europese Data Act naar hoofdstukindeling.

De artikelen 23-32 en 34-35 van de Datawet zijn van toepassing op aanbieders van gegevensverwerkingsdiensten. De definitie van een gegevensverwerkingsdienst is vastgelegd in artikel 2(8) en komt overeen met gangbare definities van cloudcomputingdiensten. Het concept is ontworpen om de populaire leveringsmodellen – Infrastructure as a Service (IaaS), Platform as a Service (PaaS) en Software as a Service (SaaS) – te omvatten, terwijl het tegelijkertijd open blijft staan voor technologische innovatie.

Artikel 31 introduceert een specifiek regime voor (i) gegevensverwerkingsdiensten die op maat zijn gemaakt en niet op grote commerciële schaal worden aangeboden en (ii) voor gegevensverwerkingsdiensten die als test-/bètaversie worden aangeboden. Dit betekent echter niet dat op maat gemaakte diensten volledig zijn uitgesloten van de reikwijdte van hoofdstuk VI. De bepalingen die niet in artikel 31(1) worden genoemd, blijven van toepassing. Aanbieders van dergelijke diensten moeten bijvoorbeeld open interfaces beschikbaar stellen en ervoor zorgen dat gegevens worden geëxporteerd in een gestructureerd, algemeen gebruikt en machineleesbaar formaat.

(Data Act FAQ - 52)